In het juni nummer van de Harvard business review staat een artikel van Robert S. Kaplan en Anette Mikes met als titel Managing Risks; A New Framework. Kern van het artikel is dat verschillende risico’s op verschillende wijze gemanaged dienen te worden. Hierbij dient een afweging te worden gemaakt tussen de dialoog en regels. Ook wordt kort stil gestaan bij een aantal brein en organisatie bugs ten aanzien van het praten over risico’s. Mooi is het voorbeeld het leren over fouten te praten door overmoedige medewerkers (i.c. zeer succesvolle studenten welke nooit tegenslag hebben gekend). Overigens heeft Kaplan zich uitgesproken dat omgang met risico’s een belangrijk en zeer moeilijk vast te stellen onderdeel is voor management. Zie filmpje (skip eerste 10 min.)
http://video.app.msn.com/watch/video/balanced-scorecard-co-creator-dr-robert-kaplans-new-ways-to-improve-communications/qmv9bocq?cpkey=c24689b7-ae91-4f87-94a8-cd7b58e6669e%25257c%25257c%25257c%25257c

Soorten risico’s

  • Te voorkomen risico’s; interne risico’s die te beheersen zijn en die in principe vermijdbaar of te voorkomen zijn. Voorbeelden zijn onethisch handelen van medewerkers of managers en continuiteits-risico’s in routinematige operationele processen. Deze risico’s moeten proactief gemanaged worden door (het regelmatig) checken van processen en regels rondom gedrag en besluitvorming. HBR Mikes, Kaplan
  • Strategische risico’s; gerelateerd aan de strategie en daarmee vrijwillig geaccepteerde risico’s. Risico’s en rendement worden hierbij afgewogen. Bij deze risico’s dient de kans van optreden dan wel de mogelijke impact te worden verkleind. Hierdoor kunnen weer nieuwe risico’s worden genomen. Bij deze risico’s dient een terugkerende dialoog te worden georganiseerd. Hierbij zijn riskmaps, benoemen van Key Risk Indicators goede instrumenten. Om de dialoog te ondersteunen kan ook de allocatie van mensen en middelen hieraan gekoppeld te worden.
  • Externe risico’s; dit zijn niet beïnvloedbare, van buiten de organisatie komende risico’s. Denk hierbij aan natuurrampen, macro economische, politieke, demografische omstandigheden. Maar ook ‘de zwarte zwanen” niet voorzienbare risico’s. Deze risico’s dienen te worden geïnventariseerd te worden en ook hier dient een dialoog over plaats te vinden.

Schuivende panelen

Zowel externe risico’s als te voorkomen risico’s, kunnen uiteindelijk strategisch worden. Juist deze schuivende panelen zijn mijn inziens interessant. Wanneer kan een directeur zeggen “wat is ons nu weer overkomen” en wanneer moet hij zeggen ” we hebben gegokt en verloren”. Het gaat hierbij om de strategische keuzes rondom prestaties en onzekerheden van de directie en top management

Conclusie

Het onderscheid tussen regels of dialoog voor extern, strategisch en te voorkomen risico’s is bruikbaar. Wel kiezen Mikes en Kaplan duidelijk een top-down benadering gezien de focus op regels bij de te voorkomen risico’s. Mijn inziens dient juist hier een goede dialoog over risico’s plaats te vinden.


7 thoughts on “Kaplan/Mikes; Risicomanagement een nieuw raamwerk

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s